Międzynarodowa grupa naukowców po raz pierwszy wykazała możliwość prostego wdrożenia SA -podanego negatywnego załamania światła, gdy światło, podczas przekraczania granicy rozdziału mediów, sprzeczne z wszystkimi prawami optyki, jest załamane w innym kierunku. To nie jest cud. Zjawisko to zostało teoretycznie uzasadnione około 60 lat temu. Ale do jego wdrożenia zastosowano metamateriały, które są trudne i nie działają do końca. Naukowcy udowodnili, że wszystko może być znacznie łatwiejsze.
Jak wiecie, światło – fotony – oddziałują z substancją głównie przez komponent elektryczny, a nie magnetyczny. Fotony o pewnej długości fali są wchłaniane przez elektrony w atomach, elektrony przechodzą do nowego poziomu energii, a następnie emitowały fotony, powracając do swojego poprzedniego stanu, a fotony latają dalej w kierunku określonym przez naturę.
Zespół naukowców z British University of Lancaster (Lancaster University) i japońskich laboratoriów badawczych NTT Atom Atoma stworzył stan struktury krystalicznej, w której zespół atomów, a nie każdy z nich, jak w naturze, był odpowiedzialny do interakcji z fotonami. Właściwie czysta krystaliczna sieć – pewien materiał, a nie metamateriał, konstrukcja, podlegająca defektom i skutkom promieniowania z przenoszeniem go i powiązanymi stratami, zawarte w połączeniu ze światłem. Oczywiście nowa metoda ze wszystkich stron jest korzystna, chociaż jej implementacja nie jest tak prosta, jak na pierwszy rzut oka.
W rzeczywistości mówimy o tworzeniu macierzy atomowych. Są one tworzone pod ścisłą kontrolą i zarządzaniem, zawsze zapewniając ten sam wynik. W eksperymencie naukowcy zbudowali atomy w warunkowym okresowym krystalicznym ruszcie, wychwytując je w stałej fali promieniowania światła. Naukowcy opisali to jako „pudełko na jajka” wykonane z światła.
Profesor Yanne Ruostekoski z University of Lancaster powiedziała: „W takich przypadkach atomy współdziałają ze sobą przez pole światła, reagując zbiorowo, a nie niezależnie. Oznacza to, że reakcja pojedynczego atomu nie jest już prostym przewodnikiem o zachowaniu całego zespołu. Zamiast tego zbiorowe interakcje prowadzą do pojawienia się nowych właściwości optycznych, takich jak refrakcja negatywna [światło], których nie można przewidzieć indywidualnym badaniem poszczególnych atomów.
Atrakcyjność negatywnego załamania światła leży w jego potencjalnie rewolucyjnych zastosowaniach, takich jak tworzenie doskonałych soczewek lub superin, które mogą skupić się i odbierać obrazy poza limitem dyfrakcji, w tym litografii półprzewodników o rozdzielczości mniejszej nanometru lub rozwój maskowania urządzenia, które czynią obiekty niewidoczne.
