Młoda europejska firma Proxima Fusion wprowadziła projekt reaktora termojądrowego Stellaris, którego uruchomienie obiecuje przeprowadzić w ciągu najbliższych sześciu lat. Firma została zorganizowana przez fizyków, którzy wcześniej pracowali nad projektem niemieckiego gwiazdatora Wendelsteina 7-X. Mając lata pracy w dziedzinie reaktorów termojądrowych, są pewni nieuchronnego sukcesu, obiecując osiągnąć pozytywną reakcję termojądrową w 2031 r.
Według programisty Stellaris będzie pierwszą na świecie wdrożeniem zintegrowanej koncepcji komercyjnej elektrowni termojądrowej, zaprojektowanej do ciągłej i niezawodnej pracy. Firma szczegółowo poinformowała o projekcie w nowym artykule opublikowanym w czasopiśmie Fusion Engineering and Design. Projekt opiera się na zaawansowanej optymalizacji obliczeń struktury reaktora (w tym działalności AI i sieci neuronowych), magnesy o wysokiej temperaturze (HTS) i technologii gwiezdowej quasi -dynamicznej (QI), która razem przenosi energię termonuklearną do energii termonuklearnej do termonuklearnej Etap komercjalizacji.
Projekt Stellaris oparty jest na wynikach eksperymentu badawczego Wendelstein 7-X w Niemczech-najbardziej zaawansowany w świecie prototypu Stellarator Qi, który stworzył Plazma Plastic Plazma Institute wraz ze wsparciem rządu federalnego Niemiec i UE. Koszt projektu wyniósł ponad 1,3 mld EUR (około 1,4 mld USD).
Za pomocą prototypu gwiezdnego alfa (alfa), Fuzja Proxima jest gotowa do wykazania syntezy termojądrowej, która wynosi 2031. W wywiadzie dla EE Times dyrektor Fusionsco Fusionco Francesco Skiortino zauważył, że w ciągu następnej dekady zostanie położona wyraźna ścieżka do syntezy termojądrowej w systemie energetycznym, co zapewni bezpieczeństwo energetyczne Europy i zaspokoi potrzeby świata za energię.
Stellarator i Tokamak są jednym z najstarszych i najczęściej badanych rodzajów instalacji termojądrowej, z których każda jest rodzajem syntezy termojądrowej z retencją magnetyczną. Stellaratory i Tokamaki używają mocnych magnesów, które tworzą silne pole magnetyczne, które utrzymuje gorącą plazmę w określonej konfiguracji.
Tokamak stosuje symetryczną komorę próżniową, otoczoną cewkami magnetycznymi. Ważną rolę odgrywa również prąd elektryczny płynny wewnątrz plazmy i tworzenie dodatkowego pola magnetycznego. Stellaratorzy stosują inne podejście: Zatrzymanie w osoczu jest zapewniane wyłącznie przez cewki zewnętrzne, bez konieczności indukowania prądu wewnątrz samego plazmy. Historycznie osiągnięto to za pomocą złożonych zakrzywionych magnesów, co było główną złożonością techniczną Stellari.
Jednocześnie Stellaris zapewniają znacznie większe stopnie swobody i w porównaniu z tokamakami pozwalają nam osiągnąć wysoką optymalizację. Chociaż do tej pory Tokamaks prowadzą w dziedzinie energii termojądrowej, udane tworzenie stellaris stellaris stellaris stellaris będzie utrzymywać obietnice, wyznacza początek nowej ery w opracowywaniu technologii termojądrowej.
Firma podkreśla, że rozwój współczesnych gwiezdności zależy w dużej mierze od optymalizacji obliczania, co pozwala szybko wprowadzić zmiany w projekcie jeszcze przed rozpoczęciem budowy. Proxima Fusion Filters Możliwe koncepcje projektowe i tworzy modele zastępcze do testowania przy użyciu nowoczesnych metod, w tym sieci neuronowych opartych na prawach fizycznych i innych technologiach uczenia maszynowego.
Takie podejście przyspiesza rozwój, umożliwiając skuteczne badanie kilku struktur równolegle. Niemniej jednak optymalizacja gwiezdności pozostaje złożonym interdyscyplinarnym zadaniem, które wymaga wielu czynników w dziedzinie nauki, modelowania komputerowego i fizyki plazmy. Aby osiągnąć najlepsze wyniki w produkcji energii termojądrowej, konieczne jest staranne przeanalizowanie kompromisów naukowych i technicznych, co jest poważnym wyzwaniem.
Pod wieloma względami zwartość przyszłej instalacji Stellaris będzie zapewniana przez magnesy nadprzewodzące o wysokiej temperaturze (HTS). Stanie się to kluczowa innowacja, która poprawia wydajność i zmniejsza wymiary reaktora. Dzięki mocniejszym pola magnetycznym technologia HTS znacznie zmniejszy rozmiar instalacji. Ponadto, według fuzji proksyma, magnesy HTS są bardziej stabilne i mniej wrażliwe na fluktuacje temperatury w porównaniu z nadprzewodnikami o niskiej temperaturze. Upraszcza to wymagania dotyczące warunków kriogenicznych i zmniejsza zużycie energii systemu.
Aby wprowadzić energię termojądrową do systemu energetycznego w ciągu następnej dekady, Proxima Fusion aktywnie poszukuje finansowania, partnerów i pracuje nad uzyskaniem zezwoleń od organów regulacyjnych. Do 2027 r. Firma zamierza zakończyć projekt Alpha, pierwszego na świecie urządzenia termojądrowego, aby pokazać Q> 1 (produkcja czystej energii) w stabilnym stanie. Obecnie trwają obecnie fundusze na tworzenie prototypu modelu Stellaris.
